پزشکی داروینی : فقر آهن

قسمت اول پزشکی داروینی : تب

فقر آهن :
آهن، برای باکتری یک غذا محسوب میشود. علاوه بر این، باکتری روی آن خود را تکثیر می کند. نکته ی جالب اینجاست که انسان ها برای گرسنه نگه داشتن این باکتری فرگشت پیدا کرده اند. وقتی که فرد دچار بیماری می شود، بدن یک ماده ی شیمیایی (میانجی درون زاد لکوسیت) تولید می کند که سطح آهن خون را پایین می آورد. در همین زمان، فرد بیمار نیز خودبخود تمایلش به مصرف غذاهای غنی از آهن، مثل همبرگر و تخم مرغ را از دست می دهد و علاوه بر این، بدن انسان نیز جذب آهن مصرف شده را کاهش می دهد. این واکنش های طبیعی بدن، اساساً باعث گرسنه نگه داشتن باکتری شده و در واقع بدن به این طریق با بیماری مقابله می کند.
اگرچه این اطلاعات از دهه ی ۱۹۷۰ در دسترس بوده است، اما ظاهراً پزشکان و داروشناسان معدودی از آنها با خبرند. آنها همچنان به تجویز مکمل های آهن – که با ابزار های فرگشتی ما برای مقابله با نیروی متخاصم بیماری ها تداخل دارد– ادامه می دهند. در میان اقوام ماسای، کمتر از ده درصد از افراد از بیماری های ناشی از یک آمیب رنج می بردند. وقتی به یک زیرگروه از این قوم مکمل های آهن داده شد، در ۸۸% آنها این بیماری ایجاد شد. رژیم غذایی چادرنشینان سومالی نیز به طور طبیعی حادی سطح پایینی از آهن است. وقتی پژوهشگران سعی کردند این موضوع را از طریق مکمل های آهن رفع کنند، تنها ظرف یک ماه میزان مبتلایان به بیماری ۳۰% افزایش یافت. در آمریکا، افراد مسن و زنان به طور معمول از مکمل های آهن برای غلبه بر “فقر آهن خون” استفاده می کنند، که می تواند به شکل متناقضی میزان ابتلای آنها به بیماری را افزایش دهد. در مجموع، انسان سازگاری های دفاعی طبیعی نظر تب یا کاهش سطح آهن خون فرگشت یافته است که در مبارزه با بیماری ها به انسان کمک میکنند. به نظر می رسد دستکاری در این سازگاری ها – از طریق کاهش مصنوعی تب یا افزایش آهن خون بیشتر منجر به آسیب شود تا درمان. پیشرفت ها در پزشکی داروینی در حال مطرح کردن بینشی نوین به تغذیه، سقط های خودبخودی، بهداشت ، سرطان و طول عمر است. این پیشرفت ها نوید بهبود کیفیت زندگی و امکان افزایش طول عمر را می دهد.